Lotus Carlton / Omega: สุดยอดสปอร์ตซีดานที่เกือบต้องแบนจากท้องถนน
Lotus Carlton / Omega: สุดยอดสปอร์ตซีดานที่เกือบต้องแบนจากท้องถนน
เมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน 1993 เหตุการณ์โจรกรรมรถยนต์ปริศนาได้กลายเป็นข่าวดังในประเทศอังกฤษ ทรัพย์สินราคาแพงที่ถูกขโมยไปไม่ใช่เครื่องประดับหรือทรัพย์สินมีค่าในบ้าน แต่เป็นรถยนต์ซีดานคันใหญ่สีเขียวเข้มที่ดูภายนอกไม่เด่นนัก เจ้าของรถรีบแจ้งความกับตำรวจ พร้อมระบุหมายเลขทะเบียน “40 RA”
รถคันนั้นคือ Lotus Carlton ซึ่งเป็นหนึ่งในซูเปอร์คาร์ที่กล้าหาญที่สุดในประวัติศาสตร์ยานยนต์ หากเทียบในปัจจุบัน ราคาของมันอาจเทียบเท่าได้กับการซื้อรถสปอร์ตไฟฟ้ายุคใหม่เช่น Porsche Taycan GTS ในตลาดอังกฤษ
ไม่กี่เดือนต่อมา ตำรวจเริ่มสับสนกับปฏิบัติการปล้นร้านค้าในยามวิกาลต่อเนื่องอย่างรุนแรง กลุ่มอาชญากรใช้รถยนต์สีเขียวเข้มคันเดียวกันในการก่อเหตุ พวกเขาขับรถพุ่งเข้าใส่ร้านค้า (Ram Raid) เพื่อบุกเข้าไปขโมยบุหรี่และแอลกอฮอล์ ราวกับว่ารถสปอร์ตซีดานจากโรงงานธรรมดาคันนี้คือยานพาหนะทางอาญาของจริง
ปัญหาของตำรวจคือ Lotus Carlton แม้จะเป็นรถซีดาน 4 ประตูขนาดใหญ่ที่หนักอึ้ง แต่นี่คือรถที่มีสมรรถนะระดับซูเปอร์คาร์! อัตราเร่งจาก 0-100 กม./ชม. ที่ผู้ผลิตเคลมไว้อยู่ที่ 5.2 วินาที และความเร็วสูงสุดอาจสูงถึง 280 กม./ชม. ซึ่งเกินกำลังของรถตำรวจลาดตระเวนยุคเดียวกันอย่าง Vauxhall Senator 3.0 24v ที่มีกำลังน้อยกว่าเกือบครึ่ง แม้จะบรรทุกผู้ก่อการร้าย 4 คนพร้อมของกลางก็ตาม เฮลิคอปเตอร์ตำรวจพยายามไล่ตามอย่างสุดกำลัง แต่ก็ยังคงตามรถคันนี้ไม่ทัน
สปอร์ตซีดานสุดแรงที่เกือบถูกแบน: Lotus Carlton/Omega
เหตุการณ์เหล่านี้สร้างความตกตะลึงให้กับสังคมอังกฤษในยุคนั้น สื่อต่าง ๆ ตั้งคำถามถึงความไม่เหมาะสมที่รถยนต์ทั่วไปจะมีสมรรถนะระดับซูเปอร์คาร์ได้อย่างไร จนเกิดกระแสเรียกร้องให้รัฐบาลอังกฤษสั่งแบนรถรุ่นนี้ออกจากตลาด
แม้จะมีการต่อต้านอย่างรุนแรง แต่สุดท้ายคำสั่งห้ามดังกล่าวก็ไม่เกิดขึ้น เพราะ Lotus Carlton/Omega ถูกยกเลิกการผลิตไปแล้วในปี 1992 ซึ่งเป็นช่วงก่อนที่ความขัดแย้งจะปะทุเสียอีก
อย่างไรก็ตาม ตำนานของรถรุ่นนี้ยังคงตราตรึงในหัวใจของคนรักรถ และแม้ว่าจะมีรายงานว่ารถคันจริงหมายเลขทะเบียน 40 RA ถูกทำลายไปแล้ว แต่เจ้าของ Lotus Carlton คนอื่น ๆ ก็ยังคงพยายามสรรหาหมายเลขทะเบียนนี้มาใส่ เพื่อรำลึกถึงสุดยอดสปอร์ตซีดานแห่งยุค ที่ทำลายสถิติความเร็วของรถยนต์รุ่นอื่น ๆ ได้นานเกินกว่าทศวรรษ และเกือบต้องถูกแบนออกจากถนนตั้งแต่สมัยที่ยังคงมีการผลิตอยู่!
บทความนี้จะพาคุณเจาะลึกถึงเรื่องราวของ Lotus Carlton และ Lotus Omega ความร่วมมือครั้งสำคัญระหว่าง Opel/Vauxhall และ Lotus Cars ในการสร้างสรรค์สปอร์ตซีดานที่ทรงพลังที่สุดเท่าที่ประวัติศาสตร์เคยมีมา
ย้อนรอยเส้นทางของ Lotus Cars
ก่อนจะลงลึกในรายละเอียดของ Lotus Carlton/Omega เราขอพาไปทำความรู้จักกับประวัติความเป็นมาสั้น ๆ ของ Lotus Cars
เช่นเดียวกับที่หลายท่านทราบกันดี Lotus Cars เป็นผู้ผลิตรถสปอร์ตระดับโลกที่มีฐานการผลิตตั้งอยู่ที่หมู่บ้าน Hethel ในเมือง Norfolk ประเทศอังกฤษ ก่อตั้งโดย Colin Chapman และปัจจุบันอยู่ภายใต้การควบคุมของกลุ่มทุนยักษ์ใหญ่อย่าง Geely ประเทศจีน จากการที่ Geely เข้ามาถือหุ้นใหญ่ในสัดส่วนสูงสุด แทนที่ Proton ของมาเลเซีย ซึ่งครองตำแหน่งเจ้าของเดิมมาเป็นเวลานานก่อนหน้านั้น
Colin Chapman เป็นนักออกแบบอัจฉริยะที่เริ่มต้นเส้นทางในอุตสาหกรรมยานยนต์จากการออกแบบเครื่องบิน ก่อนจะผันตัวมาสร้างรถยนต์คันแรกในปี 1948 เพื่อใช้ในการแข่งขันรถยนต์หลากหลายรายการที่เริ่มผุดขึ้นมาอย่างต่อเนื่องหลังสงครามโลกครั้งที่สอง Lotus Cars เติบโตอย่างรวดเร็วจนสามารถส่งรถเข้าแข่งขันในรายการ Formula 1 ได้ตั้งแต่ปี 1958
รถยนต์แห่งการแข่งขัน: จุดเริ่มต้นของ Lotus
นอกเหนือจากรถยนต์ที่ใช้ในการแข่งขันแล้ว Lotus ยังได้สร้างสรรค์รถยนต์ที่ออกแบบมาสำหรับผู้ที่ต้องการประสบการณ์ขับขี่ที่ “เข้มข้น” เราต้องแบ่งแยกความแตกต่างจากรถสปอร์ตทั่วไปในยุคนั้นอย่างชัดเจน เพราะรถอย่าง Lotus 6 และ Lotus 7 ถือเป็นสิ่งที่เรียกว่า Kit Car (รถแบบประกอบเอง) พวกมันถูกขายในรูปแบบของชิ้นส่วนที่หลากหลาย ลูกค้าต้องนำไปติดตั้งเครื่องยนต์ที่เหมาะสมกับกฎกติกาการแข่งขันหรือประสิทธิภาพที่ต้องการ และจนถึงทุกวันนี้ Lotus 7 ก็ยังคงถูกผลิตและปรับปรุงใหม่โดยบริษัท Caterham โดยที่โครงสร้างพื้นฐานด้านการออกแบบยังคงแทบไม่แตกต่างจากผลงานของ Colin Chapman ดั้งเดิม
การขยายไลน์สินค้า: จากความดุดันสู่การใช้งานจริง
เมื่อเข้าสู่ช่วงปี 1960 และ 1970 Lotus ยังคงผลิต Lotus 7 ต่อไป แต่เพื่อขยายตลาดให้เข้าถึงผู้ใช้งานได้มากขึ้น บริษัทจึงได้ออกแบบรถยนต์สำเร็จรูปเพิ่มเติม เช่น Lotus Elan, Lotus Europa และ Lotus Esprit รถสปอร์ตเครื่องยนต์วางกลางที่โด่งดังเป็นพลุแตกเมื่อถูกนำไปใช้เป็นรถของพระเอกในภาพยนตร์ James Bond ตอน The Spy Who Loved Me ในปี 1977
แต่ นั่นไม่ใช่ทั้งหมด! อีกหนึ่งธุรกิจสำคัญของ Lotus Cars คือการเป็นที่ปรึกษาด้านการออกแบบให้กับบริษัทอื่น ๆ ในวงการอุตสาหกรรมยานยนต์ ซึ่งน่าสนใจว่าแม้แต่ Porsche ก็เคยให้บริการในลักษณะนี้เช่นกัน เนื่องจากบริษัทผู้ผลิตรถสปอร์ตที่มีจำนวนจำกัด มักจะมีเงินทุนไม่มากนักและไม่อาจออกแบบชิ้นส่วนที่ต้องใช้งบประมาณสูงอย่างเครื่องยนต์หรือชิ้นส่วนที่ต้องผลิตจำนวนมากเพื่อเพิ่ม “Economy of Scale” ได้
Lotus จึงรับหน้าที่เป็นพันธมิตรช่วยพัฒนารถยนต์หรือเครื่องยนต์ให้กับแบรนด์อื่น ๆ ในช่วงที่ Lotus เริ่มผลิตรถสำเร็จรูป Lotus ได้นำเครื่องยนต์ของ Ford มาติดตั้งฝาสูบแบบ Double Overhead Camshaft (DOHC) ซึ่งความสัมพันธ์นี้ได้นำไปสู่การสร้างสรรค์รถยนต์ที่เป็นความร่วมมือครั้งยิ่งใหญ่ครั้งแรก
ความร่วมมือกับ Ford
Ford และ Lotus ได้ร่วมมือกันสร้างสรรค์รถยนต์โดยใช้พื้นฐานจากรถยนต์ครอบครัวอย่าง Ford Cortina โดยติดตั้งเครื่องยนต์ Lotus-Ford ขนาด 1.6 ลิตร และมีเป้าหมายในการใช้งานแข่งขัน ทั้งการแข่งทางเรียบ (Touring Car) และทางลูกรัง (Rally Car) ซึ่งรถรุ่นนี้ประสบความสำเร็จอย่างงดงาม และสร้างชื่อเสียงให้กับทั้ง Ford และ Lotus
เมื่อธุรกิจตกต่ำ: Lotus หันหาพันธมิตรใหม่
ในช่วงปี 1980 Lotus เผชิญกับวิกฤตทางการเงินอย่างรุนแรงเนื่องจากภาวะเศรษฐกิจโลกตกต่ำ ทำให้รถสปอร์ตราคาแพงซึ่งถือเป็นสินค้าฟุ่มเฟือย กลายเป็นสิ่งที่ไม่น่าสนใจในทันที ในช่วงเวลานี้เอง Lotus จึงเริ่มมองหาพันธมิตรทางธุรกิจใหม่ ๆ มากขึ้น ตัวอย่างเช่น การร่วมมือกับ Toyota ในปี 1982 เพื่อช่วยเหลือในการออกแบบรถสปอร์ต Toyota Celica XX รวมถึงการให้แนวคิดในการสร้าง Toyota MR2 AW11 รุ่นแรกด้วย
นอกจากนี้ Lotus ยังสามารถนำเอาระบบเกียร์และชิ้นส่วนอื่น ๆ ของ Toyota มาใช้ในการผลิตรถสปอร์ตของตัวเองอย่าง Lotus Excel และ Lotus Esprit เช่นสวิตช์ปุ่มกดต่าง ๆ ระบบเกียร์ หรือไฟท้าย ซึ่งล้วนแต่เป็นชิ้นส่วนที่ต้องใช้ Economy of Scale เพื่อลดต้นทุนการผลิต
นอกจากนี้ Colin Chapman ยังได้ร่วมมือกับ John Z. Delorean ซึ่งหลายท่านอาจรู้จักผ่านรถยนต์ DMC Delorean ที่ใช้แชสซีของ Lotus Esprit เป็นพื้นฐาน
จุดจบของ Colin Chapman
อย่างไรก็ตาม ความร่วมมือกับ Delorean นี้เอง กลับเป็นจุดสิ้นสุดของชีวิต Colin Chapman ในฐานะผู้ถูกกล่าวหาว่ายักยอกเงินทุนจากรัฐบาลอังกฤษจำนวนหลายสิบล้านปอนด์ ซึ่งรัฐบาลเคยอนุมัติให้บริษัทใช้ในการพัฒนากระบวนการผลิตที่โรงงานในไอร์แลนด์เหนือ Colin Chapman
