Lotus Carlton/Omega: จอมปีศาจ 4 ประตู กับความเร็วระดับซูเปอร์คาร์
ตลาดรถยนต์ระดับพรีเมียมและซูเปอร์คาร์ในทศวรรษ 1990 ได้รับความสนใจอย่างล้นหลามจากผู้บริโภคชาวอังกฤษ แต่ในขณะเดียวกัน กลุ่มนักการเมืองและสื่อมวลชนก็เริ่มออกมาเรียกร้องให้มีการจำกัดความเร็วของรถยนต์ที่จัดว่าแรงอย่างเกินเหตุ จนเกือบนำไปสู่การสั่งห้ามจำหน่าย Lotus Carlton (สำหรับตลาดยุโรปแผ่นดินใหญ่ใช้ชื่อ Lotus Omega) ซึ่งเป็นรถซีดานสี่ประตูที่เร็วดุจรถแข่ง และได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในรถยนต์ที่ดีที่สุดตลอดกาล
บทความนี้จะพาคุณย้อนเวลากลับไปสู่ช่วงปลายปี 1993 ถึงปี 1995 เพื่อวิเคราะห์เหตุการณ์จริงที่ทำให้รถยนต์คันนี้ถูกขนานนามว่า “Supercar Killer” และทำความเข้าใจเบื้องหลังการสร้างสรรค์รถสปอร์ตซีดานคันงามจากความร่วมมือระหว่าง General Motors Europe และ Lotus Cars
ความเป็นมาของ Lotus Cars: ความเชี่ยวชาญด้านสมรรถนะและวิศวกรรม
ก่อนจะเจาะลึกเรื่องราวของ Lotus Carlton/Omega เราขอพาย้อนรอยประวัติความเป็นมาของ Lotus Cars ซึ่งเป็นผู้ผลิตรถสปอร์ตรุ่นพิเศษที่โด่งดังระดับโลก ก่อตั้งโดย Colin Chapman ที่เมือง Hethel, Norfolk ประเทศอังกฤษ Lotus Cars เริ่มต้นจากการออกแบบรถแข่งเพื่อใช้ในการแข่งขัน Formula 1 ในปี 1958 และค่อยๆ พัฒนาไปสู่การผลิตรถสปอร์ตสำเร็จรูปที่เน้นความเบาและสมรรถนะขั้นสุด เช่น Lotus 7 (ต่อมาถูกพัฒนาโดย Caterham), Lotus Elan, และ Lotus Esprit ที่โด่งดังจากภาพยนตร์ James Bond
นอกจากนี้ Lotus Cars ยังมีชื่อเสียงในด้านบริการให้คำปรึกษาทางวิศวกรรมสำหรับบริษัทรถยนต์รายอื่น ๆ ซึ่งหนึ่งในความร่วมมือสำคัญที่เกิดขึ้นคือการร่วมมือกับ Ford เพื่อสร้างรถแข่ง Lotus Cortina ที่กลายเป็นตำนานในวงการมอเตอร์สปอร์ต ความร่วมมือนี้เปิดประตูสู่การเป็นพาร์ทเนอร์กับบริษัทใหญ่ ๆ มากมาย ก่อนที่ Lotus จะประสบปัญหาทางการเงินในช่วงทศวรรษ 1980 และในที่สุดถูกซื้อกิจการโดย General Motors ในเดือนมกราคม ปี 1986
การเข้ามาอยู่ภายใต้การดูแลของ General Motors ทำให้ Lotus Cars มีทรัพยากรและความมั่นคงมากขึ้น และได้รับภารกิจใหม่ในการออกแบบและพัฒนาสมรรถนะของรถยนต์ในเครือ GM รวมถึงการทำโครงการพิเศษที่ท้าทายวิศวกรรมยานยนต์
Opel Omega และ Vauxhall Carlton: รถครอบครัวที่กำลังจะเปลี่ยนโฉม
ก่อนจะถึงการอัปเกรดความแรงมาเป็น Lotus Carlton/Omega สิ่งสำคัญคือต้องทำความเข้าใจรถต้นแบบของทั้งสองรุ่นก่อน ซึ่งเป็นเรื่องที่ค่อนข้างซับซ้อน เนื่องจาก Opel และ Vauxhall เป็นแบรนด์ย่อยภายใต้เครือ General Motors ที่มีเอกลักษณ์และแยกจากกันโดยสิ้นเชิง
Opel (โอเปิล): ก่อตั้งในปี 1862 โดยเริ่มแรกจากการผลิตเครื่องจักรเย็บผ้า และถูกซื้อกิจการโดย GM ในปี 1929
Vauxhall (วอกซ์ฮอลล์): ก่อตั้งในปี 1857 โดยเริ่มแรกจากการผลิตเครื่องจักรไอน้ำ และถูกซื้อกิจการโดย GM ในปี 1925
Opel และ Vauxhall มีผลิตภัณฑ์ที่ใช้โครงสร้างตัวถังเดียวกันบ้าง แต่ก็มีรายละเอียดที่แตกต่างกันตามแต่ละตลาด และผลิตจากโรงงานคนละแห่ง การทำความเข้าใจความแตกต่างระหว่างสองแบรนด์นี้อาจทำได้ยาก เนื่องจากชื่อเรียกและช่วงการทำตลาดมีความคาบเกี่ยวกันอยู่มาก แต่โดยรวมแล้ว รถของทั้งสองแบรนด์มีความคล้ายคลึงและอิงกับตลาดหลักของตนเองเป็นหลัก
Opel Omega (โอเปิล โอเมก้า) เป็นรถยนต์ครอบครัวซีดานขนาดใหญ่รุ่นใหม่ที่เปิดตัวในเดือนกันยายน ปี 1986 โดยมาแทนที่ Opel Rekord E และได้รับการยกย่องอย่างมากในด้านการออกแบบที่ลู่ลม (ค่าสัมประสิทธิ์แรงเสียดทาน 0.28) และเทคโนโลยีที่ล้ำสมัยในยุคนั้น เช่น ระบบเบรก ABS และ Trip Computer
ในส่วนของ Vauxhall Carlton (วอกซ์ฮอลล์ คาร์ลตัน) เป็นเวอร์ชันภาษาอังกฤษของ Opel Omega โดยมีการเปิดตัวพร้อมกัน ชื่อเรียกนี้ถือเป็นวิวัฒนาการมาจาก Vauxhall Carlton รุ่นแรก (ที่ใช้พื้นฐานจาก Opel Rekord E) และในช่วงปี 1992 Opel ได้เปลี่ยนชื่อรุ่นเล็กไปเป็น Opel Astra ตาม Vauxhall ส่วนรถซีดานขนาดกลางอย่าง Vauxhall Cavalier ก็มีการปรับเปลี่ยนชื่อเป็น Vauxhall Vectra ตาม Opel
Opel Omega และ Vauxhall Carlton ต่างก็มีตัวเลือกขุมพลังหลากหลาย ตั้งแต่เครื่องยนต์ 4 สูบ 1.8-2.4 ลิตร ไปจนถึงเครื่องยนต์ 6 สูบ 2.6-3.0 ลิตร และสำหรับรุ่นสูงสุดก็มาพร้อมเครื่องยนต์ 3.0 ลิตร 24 วาล์ว ซึ่งต่อมา Opel ได้พัฒนาเครื่องยนต์รุ่นนี้เพื่อรองรับสมรรถนะที่สูงขึ้น และเป็นพื้นฐานสำหรับโปรเจคพิเศษ
โครงการ Type 104: เมื่อ Lotus อยากสร้าง “Supercar Killer”
การเริ่มต้นโครงการ Lotus Carlton/Omega เกิดขึ้นภายใต้การดูแลของ General Motors Europe โดยมีผู้ริเริ่มคือ Mike Kimberley ผู้บริหารของ Lotus Cars ในปี 1987 ซึ่งมีความคิดที่จะสร้างรถสปอร์ตซีดานสมรรถนะสูงเพื่อมาท้าชน BMW M5 และ Mercedes-Benz 500E ที่เปิดตัวใกล้เคียงกัน
ความฝันนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากประวัติศาสตร์ที่ Lotus เคยร่วมมือกับ Ford ในอดีต และได้รับทุนสนับสนุนจาก Bob Eaton ซึ่งเป็นรองประธานฝ่ายวิศวกรรมของ GM ในขณะนั้น และมีความสนใจในโปรเจคนี้เป็นพิเศษ หลังจากการอนุมัติโครงการในปี 1988 มีการตัดสินใจเลือกใช้พื้นฐานจาก Opel Omega แทนที่จะเป็น Senator เนื่องจาก Omega มีขนาดตัวถังที่ใหญ่และเหมาะสมกับการวางขุมพลังขั้นสุด
โปรเจคนี้ได้รับรหัสว่า Type 104 อันเป็นชื่อรหัสตามแบบฉบับของ Lotus ซึ่งบ่งบอกถึงความเป็นรถยนต์ที่มีสมรรถนะสูง และเป็นรถของ Lotus อย่างแท้จริง ในปี 1989 รถต้นแบบจำนวน 3 คันแรกได้ถูกสร้างขึ้นโดยนำเอา Opel Omega 3000 24V สีเงินมาดัดแปลงทั้งหมด จากนั้นจึงมีการสร้างรถสำหรับจัดแสดงในงาน Geneva Motor Show ปี 1989 อีก 2 คัน ซึ่งเปลี่ยนเป็นสีเขียวเข้มเกือบดำ
รายละเอียดทางวิศวกรรมและสมรรถนะ: หัวใจของความแรง
หัวใจของโครงการนี้คือการพัฒนารถยนต์ต้นแบบที่ได้รับการออกแบบใหม่เกือบทั้งหมด โดยเฉพาะอย่างยิ่งช่วงล่างและชุดตัวถัง เพื่อรองรับพละกำลังที่มหาศาลและขนาดล้อที่ใหญ่ขึ้น รถยนต์ต้นแบบและ Pre-Production จำนวน 17 คัน ถูกสร้างขึ้นเพื่อทดสอบและปรับปรุงจนได้เป็นรถยนต์ที่พร้อมจำหน่ายในที่สุด
มิติตัวถัง (โดยประมาณ):
ยาว: 4,763 มม.
กว้าง: 1,930 มม.
สูง: 1,435 มม.
ระยะฐานล้อ: 2,730 มม.
เปรียบเทียบกับ Opel Omega A Sedan ทั่วไปจะพบว่ามีความยาวเพิ่มขึ้น 76 มม. (จากกันชนหน้าและหลัง) และกว้างขึ้นถึง 158 มม. (จากการขยายซุ้มล้อ) ส่วนความสูงลดลงเพียง 10 มม.
เครื่องยนต์รหัส C36GET: เป็นหัวใจหลักของโครงการนี้ ถูกออกแบบใหม่โดยนำเอาพื้นฐานเครื่องยนต์ Opel Omega 3000 24V (รหัส C30SE) มาปรับปรุงใหม่ทั้งหมด ประกอบด้วย:
ความจุ: 3.6 ลิตร (3,615 ซีซี)
การจ่ายเชื้อเพลิง: ระบบหัวฉีดอิเล็กทรอนิกส์ EFi
ระบบอัดอากาศ: พ่วงระบบเทอร์โบชาร์จเจอร์ Garrett T25 จำนวน 2 ตัว พร้อมอินเตอร์คูลเลอร์ระบายความร้อนด้วยน้ำ
แรงดันบูสต์: 0.7 บาร์
กำลังสูงสุด: 382 แรงม้า (PS) ที่ 5,200 รอบ/นาที
แรงบิดสูงสุด: 568 นิวตันเมตร (57.9 กก.-ม.) ที่ 4,200 รอบ/นาที
เพื่อรองรับกำลังเครื่องยนต์ที่มหาศาล Lotus ได้นำเข้าเครื่องยนต์จาก Chevrolet Corvette ZR1 (ซึ่ง Lotus มีส่วนร่วมในการออกแบบฝาสูบ) มาใช้ พร้อม
